سلام دوستان:
از امروز قصد دارم هر هفته زندگی نامه یک شاعر را در وبلاگ بگذارم تا با زندگی انها اشنا بشویم
به همین منظور امروز زندگی نامه حافظ را انتخاب کردم و در وبلاگ قرار دادم
خواجه شمس الدین محمد شیرازی شاعر و حافظ قرآن، متخلص به حافظ و معروف به
لسان الغیب از بزرگترین شاعران غزلسرای ایران و جهان به شمار می رود.
صبحدم از عرش می آمد خروشی عشق گفت
قدسیان گویی که شعر حافظ از بر می کنند
شمس الدین محمد شیرازی متخلص به حافظ و ملقب به لسان الغیب یکی از پررمز و رازترین شاعران ایران و جهان است. نام پدرش بهاء الدین می باشد که بازرگانی می کرده و مادرش اهل کازرون شیراز بوده و تاریخ تولد او را بعضی ها سال 792 و برخی بین سالهای 720-730 ثبت کرده اند که اوایل قرن 8 بوده است. بعد از مرگ پدر، برادران که هر کدام بزرگتر از او بودند به سویی روانه شدند و شمس الدین با مادرش در شیراز ماند و روزگار آنها در تهیدستی می گذشت. حافظ همین که به سن جوانی رسید در نانوایی به خمیرگیری مشغول شد تا آنکه عشق به تحصیل کمالات او را به مکتب خانه کشانید.
حافظ تحصیل علوم و کمالات را در زادگاه خود کسب کرد و مجالس درس علماء و فضلای بزرگ خود را که یکی از آنها قوام الدین عبدالله بود درک نمود. وی قرآن را از حفظ بود و به همین سبب حافظ (یعنی کسی که قرآن را از حفظ دارد) تخلص نمود.
حافظ را لسان الغیب و ترجمان الاسرار نیز خوانده اند. شهرت اصلی وی بیشتر در غزلسرایی است، هر چند که او چندین قصیده عالی و چند منظومه کوتاه و محکم و نیز رباعیات ـ قطعاتی نیز سروده است. در اشعار حافظ ردپا و ذکر شاعرانی چون فردوسی، سعدی، نظامی، ظهیر فاریابی، سلمان ساوجی، خواجوی کرمانی و کمال خجندی آمده است. تاکنون دیوان اشعاری به خط خود خواجه بدست نیامده است و شاید دلیل اصلی بسیاری از تصحیح های دیوان حافظ همین باشد.
مشهور است که برای اولین بار یکی از شاگردان و یاران او، به نام محمد کلندام اشعار خواجه را گردآوری و تدوین نموده است.
دیوان حافظ اولین بار در سال 1791 میلادی برابر با 1169 شمسی در کلکته در 157 برگ و در قطع رحلی به چاپ رسیده است و از آن پس به دفعات در هند و پاکستان و ایران با شکلهای مختلف و تصحیح های گوناگون چاپ و منتشر گردیده است.
حافظ را نمی توان از سنخ شاعران تک بعدی و تک ساحتی محسوب و تفکر شاعرانه اش را تنها به یک وجه خالص تفسیر و تاویل کرد.
شعر حافظ دارای ابعاد گوناگون و متنوع سرشار از راز و رمز و پرسش از حقیقت هستی است.
برخی از مهمترین وجوه تفکر حافظ را می توان چنین برشمرد:
1- نظام هستی در اندیشه حافظ همچون دیگر متفکران عرفان مدار نظام احسن است
2- عشق، جان و حقیقت هستی است. آدمی و پری، ملک و ملکوت طفیل هستی عشقند
3- تسلیم و رضا و توکل ابعاد دیگری از اندیشه و جهان بینی حافظ را تشکیل می دهد.
4- "ابن الوقتی" و فرزند زمان خود بودن نیز یکی دیگر از ابعاد تفکر حافظ است.
5- انتظار و طلب وضع موعود، از مفاهیم عمیقی است که در سراسر دیوان حافظ به صورت آشکار و پنهان وجود دارد، و ...
سلام
وبلاگت جالبی داری
به منم سر بزنی خوشحال میشم